![Gerard Hendrik van Tiel](https://static.wixstatic.com/media/a56e98_4bc62633dca64be69795f08eb2aef0ba~mv2.jpg/v1/fill/w_237,h_237,al_c,lg_1,q_80,enc_auto/Image-empty-state.jpg)
Gerard Hendrik van Tiel
Grafvak:
3
geboren: 7 juni 1925 in Antwerpen
overleden: 12 maart 1945 in Amsterdam, 19 jaar oud
burg. staat: ongehuwd
beroep: leerling-monteur/elektricien in Amsterdam
geloof: vrijzinnig-hervormd
vindplaats: gedenksteen 3
Mogen wij hem wederzien als Christus de wereld gericht zal hebben
Achtergrond
Gerard van Tiel woonde bij zijn ouders in Amsterdam. Hij was tot midden 1943 leerling van een Mulo (nu HAVO) en de Electro-Technische school. Daarnaast werkte hij als leerling-monteur en elektricien bij diverse firma’s.
Omdat hij geen gehoor gaf aan een oproep voor tewerkstelling in Duitsland, dook hij thuis onder. Connecties lichten inmiddels zijn kaart bij het Gewestelijk Arbeidsbureau.
Verzetsactiviteiten
Van Tiel sloot zich in het voorjaar van 1944 aan bij een knokploeg. Deze werd in september 1944 opgenomen in de Binnenlandse Strijdkrachten (BS). Hij zorgde voor voedsel voor mede-BS’ers en was betrokken bij wapenvervoer, sabotage aan telefoonkabels en enkele kleine overvallen. Het geld dat hierbij werd buitgemaakt, werd afgedragen aan stakende spoorwegmannen.
Arrestatie en moord
Op 26 februari 1945 zouden Van Tiel en medegroepslid Wever in opdracht van de BS een zwarthandelaar overvallen. Onderweg werden zij bij een controle in de Haarlemmermeerstraat door twee Nederlandse politiemannen aangehouden. Deze constateerden dat beiden een stengun bij zich hadden. Zij werden overgedragen aan de Sicherheitspolizei en overgebracht naar het Huis van Bewaring in Amsterdam. Hier werden zij op de lijst van Todeskandidaten gezet die in aanmerking kwamen voor fusillering bij represailles.
Op 12 maart werden Van Tiel en Wever met 28 andere verzetsmensen in Amsterdam bij het Eerste Weteringplantsoen doodgeschoten. De fusillade was een represaille voor de moord op Ernst Wehner, Kriminaloberassistent bij het Einsatzkommando Amsterdam. De lichamen van de 30 gefusilleerden werden op bevel van de bezetter provisorisch begraven in een massagraf in de duinen bij Overveen.