Ernst Woutman en zijn broer Maarten Hendrik (Hein) Woutman (geboren 16 januari 1921 in Bandung, Java, NI), studenten aan de Technische Hogeschool in Delft en de Economische Hogeschool in Rotterdam, weigerden in het voorjaar van 1943 de loyaliteitsverklaring te tekenen en doken onder. In november 1943 trachtten zij met enkele vrienden naar Engeland uit te wijken. Als gevolg van zware sneeuwval in de Pyreneeën mislukte de tocht over de Frans-Spaanse grens. Door verraad werden Hein en een aantal anderen op de terugweg in Parijs gearresteerd. Ernst ontsnapte en kwam na enige tijd terug uit Nederland – daarbij enkele jongemannen die naar onbezet gebied wilden ontkomen over de grenzen meenemend – met valse papieren en persoonsbewijzen. Met deze documenten wist hij met succes zijn inmiddels in een OT-strafploeg tewerkgestelde broer en vrienden vrij te krijgen. Na enige tijd in het ouderlijk huis in Laren (NH) te hebben verbleven, sloten Ernst en Hein zich na september 1944 in Amsterdam aan bij de BS. In de vroege ochtend van 19 december 1944 werden zij op het adres Zwanenburgwal 42 gearresteerd en ingesloten in het HvB aan de Weteringschans. Op 7 januari 1945 werd Ernst in Limmen gefusilleerd. Hein werd begin februari via Amersfoort naar KL Neuengamme gezonden. Op 1 april 1945 overleed hij aan dysenterie en flegmone in Wöbbelin, een Aussenkommando van Neuengamme.