Wies Vlasman werkte in Amsterdam als contractafwikkelaar bij de NV Oxyde, tot het bedrijf eind september 1941 als joods bezit moest worden geliquideerd. Na vervolgens bij de accountantsdienst van het Rijksbureau voor Metalen werkzaam te zijn geweest, werd hij begin 1943 adjunct-inspecteur bij het distributiekantoor in Maartensdijk. Vanaf 1941 voorzag Vlasman – sinds 1933 CPN-lid – als Waarheid-medewerker onderduikers (communisten, joden en mannen die niet in krijgsgevangenschap wilden terugkeren) in Amsterdam en het Gooi van stam- en bonkaarten en persoonsbewijzen. In zijn woning aan Wakkerendijk 130/a in Eemnes vonden regelmatig besprekingen van topfiguren uit de Waarheid-organisatie plaats en verbleven gedurende langere tijd ook onderduikers. Tijdens een nachtelijke huiszoeking door de Sipo, in oktober 1942, werd het joodse echtpaar Lou en Rietje Biloen – terwijl hun zoontje in zijn wieg bleef liggen – niet gevonden achter een getimmerde schuilwand. Vlasman werd echter gearresteerd, langdurig in Amsterdam verhoord en wegens gebrek aan bewijs na zeven weken weer vrijgelaten. Hierna zette hij zijn verzet voort. In de vroege ochtend van 11 april 1945 werd hij, kort nadat de gewonde KP’er D.J. Buis in een naburige schuur door Duitse militairen was gevonden, in zijn woning gearresteerd. Diezelfde dag werden zij omstreeks 13.45 uur in Laren, bij de villa waar het militair commando was gevestigd, door gewaarschuwde Sipo-medewerkers uit Amsterdam doodgeschoten.