Louis Schrander – van gedeeltelijk joodse afkomst – was achtereenvolgens werkzaam als bloemenkoopman, los werkman en koopman ‘in alles’. In april 1941 werd hij door de Arbeidsbeurs tewerkgesteld in Hannover, maar bij aankomst in Duitsland bleek er geen werk voor hem te zijn. Na korte tijd bij een boer werkzaam te zijn geweest, keerde hij terug naar Haarlem. In september 1941 vertrok hij voor OT-werk naar Brest (Frankrijk). In maart 1942 ontmoette hij in Perpignan twee door geldgebrek gestrande Engelandvaarders, die hem vroegen een brief te overhandigen aan kapitein R. Voorhoeve in Haarlem. Terug in Nederland zocht Schrander contact met Voorhoeve, die lid was geweest van het LOF, hulp verleende aan Engelandvaarders, ‘veldspionage’ verrichtte en een deel van zijn materiaal via koeriers aan generaal-majoor A.G. van Tricht, de Nederlandse militair attaché in Bern, had doen toekomen. Voorhoeve verzocht Schrander een lucifersdoosje met microfoto’s (van tekeningen en gegevens over telefoonverbindingen van de Duitse kustverdediging, samenkomend op het landgoed Elswout in Overveen) naar Bern te brengen. Hij gaf hem contactadressen voor onderweg en instructies waar de Frans-Zwitserse grens te passeren. Op 20 april 1942 werd Schrander met dit materiaal in Haarlem gearresteerd. Na gevangenschap te hebben ondergaan in Scheveningen, Amersfoort, Vught en Utrecht, werd hij op 8 april 1943 gefusilleerd.