Wim de Rooy (‘Boris’) studeerde vanaf 1939, na zijn einddiploma aan het Barlaeusgymnasium te hebben behaald, medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam. In september 1941 deed hij het kandidaatsexamen; een jaar later werd het hem als jood verboden verder te studeren. Via het studentenverzet kwam hij in de loop van 1943 in contact met de Persoonsbewijzencentrale, waarin hij zich onder meer bezighield met het vervalsen van persoonsbewijzen. Later werd hij lid van een der gewapende groepen van de PBC, de groep-Paul. In september 1944 werd deze groep opgenomen in de BS-SG. In verband met de slechte voedselsituatie tijdens de hongerwinter 1944–1945 pleegden Paul Bos en zijn mannen verschillende voedselkraken. Op 5 januari 1945 mislukte de overval op Chocolade- en Suikerwarenfabriek Klene & Co. aan de Amsterdamse Looiersgracht. De door de echtgenote van de conciërge – die meende dat zwarthandelaren de overval pleegden – gealarmeerde politieagenten raakten in vuurgevecht met de overvallers. De Rooy werd door politiekogels zwaar gewond en bezweek in het Amsterdamse Wilhelmina Gasthuis aan zijn verwondingen. Drie medegearresteerde groepsleden werden op 6 januari in Amsterdam gefusilleerd, Paul Bos en zijn broer Jan op 6 februari 1945 in Hoogkarspel. De Rooys ouders, gepensioneerd officier van gezondheid Jacobus de Rooy (ook: de Rooij) en Pauline Joseph, kwamen beiden op 14 oktober 1944 in vernietigingskamp Auschwitz om het leven.