Piet Roodenburgh, bijna afgestudeerd student medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam, weigerde in april 1943 de loyaliteitsverklaring te tekenen. Toen een poging naar Engeland te ontkomen door problemen in Frankrijk mislukte, week Roodenburgh uit naar Zwitserland. Na tijdens een sneeuwstorm bijna te zijn omgekomen, werd hij gered en enige tijd geïnterneerd. Op verzoek van generaal Van Tricht in Bern ging hij als koerier voor de Nederlandse regering in Londen werken. Als lid van de Groep BM (voorheen Fiat Libertas) bracht hij gegevens (o.a. over de V-1) via de ‘Weg B’ naar Zwitserland. Op zijn tochten nam hij soms ook in levensgevaar verkerende personen mee. Na de geallieerde invasie in juni 1944 was de route naar Zwitserland niet meer mogelijk. Roodenburgh werd nu lid van de KP-Amsterdam onder leiding van J. van der Laan (Frans I) en raakte betrokken bij wapendroppings en sabotage. Daarnaast leidde hij de Interne Controle Dienst (ICD) voor het verzamelen van gegevens over Sipo-agenten en NSB’ers. In opdracht van het KP-recherchebureau kreeg hij contact met provocateur W.Ch. Henneicke. Door toedoen van deze Sipo-agent werd Roodenburgh op 17 november 1944 in café Dubois aan de Ceintuurbaan in Amsterdam gearresteerd. Op 15 december 1944 werd hij onder zijn schuilnaam P.C. Harms in Uitgeest gefusilleerd.