Giel Philipsen was van 1938 tot mei 1940 als dienstplichtig militair gelegerd bij het 21e Regiment Infanterie in Schoorl. Na de capitulatie woonde hij bij zijn moeder, een weduwe, in Den Haag en was hij werkzaam bij de Girodienst. Later trad hij als expeditieknecht in dienst bij stalhouder J. Tressen in Den Helder. In de herfst van 1942 ontving Philipsen in het kader van de arbeidsinzet een oproep voor tewerkstelling in Duitsland. Nadat hem op 20 november 1942 reeds een paspoort was verstrekt, onttrok hij zich kort hierna aan een inschrijving en dook hij enige tijd later onder. In het najaar van 1944 sloot hij zich aan bij de Stoottroep Den Helder-Anna Paulowna van de BS-SG. Op 5 februari 1945 werd hij in Anna Paulowna gearresteerd en de volgende dag overgebracht naar het HvB aan de Weteringschans in Amsterdam. Elf dagen later werd hij met zeven andere leden van de stootgroep in het kader van een represaille in Halfweg gefusilleerd.