Nicolaas Molenaar – in 1932 gehuwd, vader van een zoon en wonend aan de Wijkermeerweg in Beverwijk – was in de eerste oorlogsjaren werkzaam bij de Verenigde Blikfabrieken in Krommenie. Toen hij in 1943 een oproep kreeg voor de arbeidsinzet in Duitsland, ging hij – teneinde zich hieraan te onttrekken – bij Wehrmachtsaannemer L.P. van V. in Beverwijk werken. In de zomer van 1944 kwam Molenaar als voorarbeider/uitvoerder in dienst van aannemer J.A. van der Hijden uit Santpoort, die – vanaf november 1943 samen met ‘bunkerbouwer’ Hendrik B., sedert augustus 1944 voor eigen rekening – in de duinen bij IJmuiden voor de Duitse Wehrmacht diverse werken (onder meer camouflages voor bunkers) uitvoerde. Nadat B. – in financieel conflict met Van der Hijden – verscheidene instanties schriftelijk had doen weten dat Molenaar een keetwagen, kruiwagens, hout en/of rails had gestolen ten nadele van hem en de Wehrmacht, werd Molenaar begin februari 1945 door de Feldgendarmerie aangehouden op zijn werk en ingesloten in het Hoofdbureau van politie in Velsen. Een week later werd hij, samen met zijn inmiddels eveneens gearresteerde patroon en collega’s Gulikers en C.J. de Vries, overgebracht naar het HvB-Weteringschans in Amsterdam. Op 8 maart 1945 werden zij daar bij een represaille aan de Amsteldijk gefusilleerd.