Giel van Marle – in augustus 1939 gemobiliseerd als zeemilicien/matroos 2e klasse bij de Koninklijke Marine (duikbootdienst) – was op 12 mei 1940 een van de begeleiders van het prinselijk gezin naar IJmuiden. Na de demobilisatie werd hij expeditiechef/bedrijfsleider/medevennoot van v.o.f. Handelsonderneming Jaléma in Koog aan de Zaan. Eind april 1943 meldde hij zich niet voor terugkeer in Duitse krijgsgevangenschap. In juli 1944 werd hij lid van een KP in Zaandam, die later overging in de BS. Hij hield zich bezig met het beschermen van de Hembrug (spoorbrug over het Noordzeekanaal) en het bewaken van in loodsen en vemen opgeslagen LO-goederen. Daarnaast was hij als plaatsvervangend BS-groepscommandant betrokken bij spoorwegsabotage en enkele ‘economische kraken’. Ten slotte was hij als ‘speurder’ voor de CID speciaal belast met het verzamelen van inlichtingen over verdachte/’foute’ Zaankanters. Nadat hij op 13 maart 1945 in Zaandam de bewaking had geregeld van opgeslagen goederen, wilde hij nog enkele CID-rapporten en tekeningen wegbrengen. Onderweg werd hij, kort voor spertijd, bij de Ooievaarstraat door Landwachters bij een straatcontrole aangehouden en gefouilleerd, waarbij de papieren werden aangetroffen. Via de Landwachtpost op de Gedempte Gracht werd de gearresteerde Van Marle – in wiens werkplaats later nog opgeslagen wapens en munitie werden gevonden – overgebracht naar Amsterdam. Op 6 april 1945 werd hij in Limmen gefusilleerd.