Sam van Musschenbroek – sedert 1935 student rechten in Leiden – was van 1938 tot januari 1940 in militaire dienst. Na op 6 mei 1940 (als vaandrig bij de infanterie) naar zijn onderdeel in Spakenburg te zijn geroepen, trachtte hij zich direct na de capitulatie bij de geallieerde troepen in Zeeland te voegen, wat mislukte. Hierna ging hij naar Frankrijk, waar hij werd gearresteerd en korte tijd vastgehouden door de Duitsers. In de zomer van 1940 keerde hij terug in het ouderlijk huis in Wassenaar. In 1942 studeerde hij af aan de Rijksuniversiteit Groningen, waarna hij als jurist bij het Rijksbureau voor Bouwmaterialen in Amsterdam ging werken. Vanaf medio 1942 verleende hij hulp aan joodse onderduikers. Begin 1943 werd hij door C.A. Honig gerekruteerd als deelnemer voor de door G.J. van der Veen c.s. georganiseerde aanslag op het Bevolkingsregister van de gemeente Amsterdam. Op 27 maart 1943 was hij een van de negen personen die het gebouw binnendrongen en de aanslag met succes uitvoerden. Nadat hij vervolgens gedurende een week met vrienden een tandemtocht had gemaakt, werd hij – in het bezit van een vals PB en een doorgeladen 9mm-pistool – na terugkomst in zijn woning aan Minervalaan 38 in Amsterdam op 5 april door de Sipo gearresteerd. Hij werd ter dood veroordeeld en op 1 juli 1943 gefusilleerd.