Leen Lauwerens (‘Etty’), sergeant-telegrafist bij de Koninklijk Marine en met zijn gezin wonend in Den Helder, ging na de capitulatie in mei 1940 – vanaf 1919 in marinedienst, maar in verband met langdurig verblijf in Nederlands-Indië met 30 dienstjaren – met pensioen. Van oktober 1942 tot juni 1943 werkte hij als tijdelijk conciërge op de Rijks-HBS in Coevorden, waarna hij – na een oproep voor terugvoering in krijgsgevangenschap te hebben ontvangen – onderdook. Vanaf 1943 hield hij zich, aangesloten bij de OD, bezig met spionage en cartering van het zojuist ontdekte olieveld bij Schoonebeek. Vanaf het voorjaar 1944 was hij ten behoeve van het AHK-OD en de illegale Groep 2000 betrokken bij het werk van de OD-Radiodienst. Als chef-marconist van de radio-, zend- en ontvangpost Leidend Station-II, die geïnstalleerd was in de woning van D. Hulsman aan Nieuwe Herengracht 2 in Amsterdam, had hij tot september 1944 regelmatig contact met de zendposten in de diverse OD-gewesten en na Dolle Dinsdag dagelijks verbinding met het reeds bevrijde Eindhoven. Op 30 januari 1945 werd Lauwerens bij een inval door de Sipo in het pand gearresteerd, waarna hij tweeëneenhalve maand gevangenschap onderging in het Oranjehotel in Scheveningen en het HvB-Weteringschans in Amsterdam. Op 14 april 1945 werd hij aan de Amsteldijk gefusilleerd.