Hugo van Lennep maakte in de meidagen van 1940 als gemobiliseerd sergeant deel uit van de VIIde Zoeklichtafdeling tegen Luchtdoelen, welke eenheid als taak had vliegveld Ypenburg bij Den Haag tegen vijandelijke luchtaanvallen te beschermen. Na de capitulatie keerde hij terug naar Delft om aan de Technische Hogeschool zijn studie tot bouwkundig ingenieur voort te zetten. In het voorjaar van 1943 weigerde hij de loyaliteitsverklaring te tekenen. Korte tijd later gaf hij ook geen gevolg aan de oproepen voor tewerkstelling en krijgsgevangenschap, maar dook hij onder. Op zijn onderduikadres in Den Haag – zijn ouders, twee zusters en zwager verbleven tijdens de oorlog op Java en Sumatra in verschillende Japanse kampen – vervaardigde hij radiozenders ten behoeve van diverse illegale groepen. Daarnaast was hij bijvoorbeeld ook betrokken bij de verzorging van het door de illegale uitgeverij De Bezige Bij uit te geven boekje De Moffenspiegel. In december 1944 ondernam Van Lennep samen met ir. D.Th. Geerlings uit Den Haag twee (mislukte) pogingen de grote rivieren over te steken naar het reeds bevrijde zuiden. Bij een derde poging op 6 of 9 januari 1945 werden zij – toen in het gezelschap van J.D. van Bilderbeek – bij Dubbeldam gearresteerd en via gevangenissen in Dordrecht en Rotterdam overgebracht naar het Oranjehotel in Scheveningen. Op 17 februari 1945 werden zij op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd.