Johan Kalshoven studeerde, na zijn schooltijd aan het Amsterdams Lyceum, aan de mts in Amsterdam en woonde in zijn ouderlijk huis aan Cornelis Krusemanstraat 12-II. Via Reina Prinsen Geerligs kwam hij in de loop van 1942 in contact met de verzetsgroep CS-6. Op 15 juli 1943 pleegde hij, samen met groepslid Sape Kuiper, een aanslag op de ‘foute’ Nederlandse politieambtenaar Blonk en diens echtgenote. Op vrijdag 23 juli belde Kalshoven aan bij Cornelis Krusemanstraat 79-I (de woning van een oom van CS-6-lid E.A. Klijzing, waar regelmatig vergaderd werd en tijd- en brandbommen werden vervaardigd), onkundig van het feit dat de een dag eerder gearresteerde Kuiper dit adres tijdens een verhoor had genoemd. Nadat bij een nachtelijke inval A.M. Klijzing was gearresteerd, werd de woning bemand door de Sipo: iedereen die aanbelde en binnenkwam, werd gearresteerd. Na te zijn aangehouden, werd Kalshoven ingesloten in het HvB aan de Weteringschans. Tijdens verhoren werd hij meermalen ernstig mishandeld, op 30 september 1943 door een Polizeistandgericht ter dood veroordeeld en de volgende dag gefusilleerd. A.M. Klijzing verbleef tot de bevrijding in gevangenschap in onder meer Vught en Buchenwald; E.A. Klijzing werd later gearresteerd en op 16 juli 1944 gefusilleerd.