Henk de Jong (‘De Lange’) was sedert april 1940 – nog doctoraalstudent theologie aan de VU – predikant van de Gereformeerde Kerk in Venlo. In de loop van de oorlog raakte hij hier betrokken bij de hulp aan joodse en niet-joodse onderduikers: hij verzorgde geld, bonkaarten, persoonsbewijzen, onderduikadressen en pleeggezinnen voor joodse kinderen. Vanaf 1943 was hij in het kader van de LO duikhoofd voor de protestanten in Venlo en verre omgeving (tot Gennep, Venray en Reuver). Hij werkte samen met protestantse verzetsgroepjes in Limburg en hield zich ook bezig met de verspreiding van het illegale blad Trouw. Op 5 maart 1944 deed de Sipo een inval in de pastorie, maar De Jong wist via een dakraam en tuinen te ontkomen en dook onder bij een tante in Amsterdam. Hier werd hij direct opgenomen in de Trouw-organisatie en al spoedig was hij door zijn inspirerende persoonlijkheid een der topfiguren in het apparaat in de hoofdstad. Daarnaast vertegenwoordigde hij Trouw in het Nationaal Steunfonds en het Landelijk Werkcomité der Illegaliteit. Op zaterdag 27 januari 1945 was een LWC-vergadering belegd op Leidsegracht 13/15. Bij binnenkomst werd De Jong door de Sipo – na de arrestatie van een LO-topman op de hoogte gekomen van de bijeenkomst – gearresteerd. Op 12 februari 1945 werd hij in Haarlem gefusilleerd.