Gerard Jonker – van beroep stoker/kolenwerker – ontving sedert 1934 wegens werkloosheid vrijwel onafgebroken onderstand van de Dienst Maatschappelijke Steun in zijn woonplaats Amsterdam. Toen hij in april 1941 een hem door de werkverschaffing aangeboden baan weigerde, stopte zijn uitkering. Hierna vond hij zelf werk bij surrogatenfabriek H.H. van Wees. In februari 1943 werd de bedrijfsleiding in het kader van een van de Sauckel-Aktionen gedwongen twee personeelsleden te leveren: Jonker werd nu als hulparbeider tewerkgesteld bij de Deutsche Reichsbahn in Berlijn. Na vijf maanden later wegens eczeem te zijn afgekeurd, keerde hij terug naar Amsterdam. In september 1944 – inmiddels venter bij Zuurwarenhandel J.W. Jansen – werd Jonker lid van de BS-SG en nam hij onder meer deel aan wapentransporten (o.a. naar een loods van zijn patroon in de Govert Flinckstraat). Toen Jonker en een collega op zondag 17 december 1944 op straat zuurwaren en gebak verkochten, werden zij op verdenking van zwarthandel door leden van het Politiebataljon Amsterdam aangehouden. Door het verraad van provocateur J.A. Jong Baw werd het Sipo-man E. Rühl kort hierna duidelijk dat de gearresteerde en in de Tulpkazerne verblijvende Jonker ook aan het verzet deelnam. Op 4 januari 1945 werd hij in Hoorn gefusilleerd.