Lute de Haan studeerde aan de Technische Hogeschool Delft voor civiel-ingenieur. Na in de maanden voor het begin van de oorlog als sergeant bij het reservekader gemobiliseerd te zijn geweest, keerde hij in mei 1940 terug naar Delft om zijn studie voort te zetten. In april 1943 weigerde hij de loyaliteitsverklaring voor studenten te tekenen. Kort daarna legde hij ook de oproep zich te melden voor terugvoering in Duitse krijgsgevangenschap naast zich neer. De Haan dook vervolgens onder, maar werd op 1 oktober 1943 – vermoedelijk als gevolg van verraad door zijn met de bezetter sympathiserende hospita in Delft – gearresteerd. Tijdens het transport van kamp Amersfoort naar Duitsland ontsnapte hij bij Enschede uit de trein. Hierna werd hij actief in een verzetsgroep. Op 11 mei 1944 had hij in Wassenaar de leiding van een overval op het bijpostkantoor aan de Groot Haesebroekseweg. Nadat de personeelsleden waren vastgebonden, gingen de drie gemaskerde en met pistolen bewapende overvallers met ƒ 13.000,– weg. Een hierop volgende achtervolging leidde tot de arrestatie van De Haan. Na een eerste verhoor in het Oranjehotel, werd hij overgebracht naar het HvB-Weteringschans in Amsterdam. Hier werd hij op 15 mei 1944 door een Polizeistandgericht als ‘saboteur’ ter dood veroordeeld en de volgende dag in het duingebied bij Overveen gefusilleerd.