Jaap Hamelink spoorde vanaf het begin van de bezetting zijn NS-collega’s voortdurend aan tot verlaging van het arbeidstempo en de ‘bazen’ tot het matigen van controles. In het hele land riep hij hen op de gelijkgeschakelde spoorwegvakbond te verlaten (medio 1940) en deel te nemen aan de Februaristaking (1941). Op verdenking deze staking mede te hebben georganiseerd, werd hij gearresteerd, maar korte tijd later vrijgelaten. Uit principieel bezwaar nog langer voor de bezetter te werken, nam hij in september 1941 ontslag. Uit door hem georganiseerde huiskamerbijeenkomsten, waarin hij mensen uit diverse kring en met verschillende politieke en godsdienstige overtuiging samenbracht, groeide een landelijke verzetsgroep. In dit verband had hij contact met J.H. Scheps, de broers Vorrink en het gezin van ds. Krop. In het vanaf februari 1942 door Hamelink uitgegeven illegale blad De Kern protesteerde hij vooral tegen het Nederlands Arbeidsfront. Daarnaast werd door zijn groep op intensieve wijze het illegale blad Verzet; orgaan voor de nationale bevrijding – dat onder redactie stond van Koos Vorrink – verspreid. Hamelink behoorde tot de eersten die persoonsbewijzen van joden vervalsten: voornamelijk door de ‘J’ ervan te verwijderen. In zijn woning verbleven ook joodse onderduikers. Op 18 oktober 1942 werd Hamelink, op een verzetsvergadering in Rotterdam, bij zijn arrestatie doodgeschoten.