Dick Hulsman, vanaf mei 1937 matroos bij de Koninklijke Marine, werd medio 1940 op wachtgeld gesteld, werkte vervolgens in de broodbakkerij van zijn vader aan Weesperstraat 100 in Amsterdam en kwam in januari 1941 op contractbasis in dienst bij het Rijksbureau voor Diamant. Na eind april 1943 een oproep voor terugkeer in Duitse krijgsgevangenschap te hebben ontvangen, doken hij en zijn jonge echtgenote afwisselend onder in Purmerend en in een jachthaven en een molen in Uitgeest. Hier vervalste hij individueel enkele persoonsbewijzen. In januari 1944 keerden zij, in verband met de geboorte van hun zoon, terug naar Amsterdam, waar Hulsman majoor-telegrafist/OD’er Th.J. Schamp ontmoette. Kort hierna werd in een door het echtpaar Hulsman gehuurde woning in het Oudeliedentehuis-complex van de NH Diaconie aan Nieuwe Herengracht 2 ten behoeve van de OD en de illegale Groep 2000 een radio-, zend- en ontvangpost (Leidend Station-II) ingericht. In hun woning was een geheime telefoonlijn met het AHK-OD, werden verzetsvergaderingen gehouden, verbleven gedurende korte tijd een geheim agent en het joodse gezin Wijnberg en werkten constant marconisten. Op 30 januari 1945 overviel de Sipo het pand en werden alle aanwezigen, onder wie Hulsman, gearresteerd. Na vrijheidsberoving te hebben ondergaan in het Oranjehotel in Scheveningen en het HvB-Weteringschans in Amsterdam, werd hij op 14 april 1945 gefusilleerd.