Gijs Gorter begon in 1940 zijn studie theologie aan de Universiteit van Amsterdam. Als medeoprichter en praeses (1941–1943) van het ASC-dispuut M.A.R.N.I.X. stelde hij bij eerstejaars in de groentijd regelmatig de spreuk ‘Streven naar het eervolle tot het einde’ aan de orde. In die geest was hij vanaf 1941 betrokken bij de hulpverlening aan (joodse) onderduikers en had hij een steeds groter wordende rol in het studentenverzet. In maart–april 1943 nam hij deel aan de studentenacties tegen het tekenen van de loyaliteitsverklaring. Gorter had contacten in veel verzetsgroepen. Zo fungeerde hij als contactpersoon tussen de Persoonsbewijzencentrale en Jan Six, die op zijn beurt zijn oom jonkheer P.J. (Piet) Six, chef-staf van de Ordedienst, voorzag van vervalste identiteitsbewijzen. Vanaf oktober 1944 hielp Gorter de gedropte BBO-agent en radio-operator Paul Peters (‘Douwe’) – die in Amsterdam in het kader van ‘Mission Draughts’ verbinding met Londen onderhield – onder andere met het opladen en vervoeren van accu’s en het observeren van peilwagens. Op 1 maart 1945 overviel de Sipo de woning van Gorters dispuutgenoten Bais en Van Gogh aan Weteringschans 137. Korte tijd later werd Gorter, bewapend, voor hun woning door postende Sipo-medewerkers gearresteerd en overgebracht naar het HvB-Weteringschans. Een week later werd hij in Amsterdam gefusilleerd.