Adriaan Goldberg was rechtenstudent en repetitor in Leiden en woonde in zijn ouderlijk huis in Pijnacker. In mei 1940 diende hij als reserve-officier/vaandrig bij de Luchtdoelartillerie. Als directeur van de NV Handelmaatschappij Haas & Co. bezocht hij diverse malen Duitsland (onder meer Bremen en Hamburg). De tijdens deze reizen door spionage verkregen militaire inlichtingen – zo ontdekte hij eens de ligplaatsen van de Duitse slagkruisers ‘Gneisenau’ en ‘Scharnhorst’ – gaf hij door aan J.C. Wannée van de groep Luctor et Emergo/Fiat Libertas. Daarnaast verleende Goldberg hulp aan joodse landgenoten, bijvoorbeeld door hen bij Putte en Nispen (Noord-Brabant) illegaal over de Nederlands-Belgische grens te brengen. Op 12 maart 1943 deed de Sipo een inval in een door hem (mogelijk voor de hulpverlening aan joden) gehuurde gemeubileerde woning aan Van Soutelandelaan 43 in Den Haag, maar trof hem daar niet aan. Zich bewust van het gevaar dat hij liep, vluchtte Goldberg eind april naar Brussel, waar hij zijn verzetsactiviteiten voortzette. Op 26 juni 1943 werd hij in Brussel gearresteerd in verband met het vervoeren en verbergen van twee Canadese vliegers die in Noord-Brabant een noodlanding hadden gemaakt. Op 3 september 1943 werd hij ter dood veroordeeld en op 20 april 1944 gefusilleerd.