Jan Friederich was tijdens de oorlogsdagen in mei 1940 in militaire dienst. Na de capitulatie werkte hij als zelfstandig meubelmaker en restaurateur van antieke en moderne meubels in Amsterdam. In april 1943 voldeed hij niet aan de oproep van de bezetter zich als oud-militair in krijgsgevangenschap te begeven. In plaats van zich te melden, dook hij onder. In september 1944 werd hij plaatsvervangend groepscommandant van een BS-groep in Amsterdam-Oost. Naast het geven van vuurwapeninstructie was hij speciaal belast met het vervoer van wapens. In zijn ouderlijk huis – Friederich woonde bij zijn 77-jarige moeder (sinds 1925 weduwe) aan Balistraat 106 – bevond zich een BS-wapenopslagplaats. Op 16 februari 1945, enkele dagen nadat hij een wapentransport had geleid van een depot aan de Ringdijk naar zijn woning, verrichtte de Sipo hier een inval en huiszoeking, waarbij de bergplaats met
wapens werd ontdekt. Friederich en zijn commandant P. Gorter werden, ieder in hun eigen woning, gearresteerd en ingesloten in het HvB aan de Weteringschans. Op 8 maart 1945 werd hij bij een represaille aan de Amsteldijk in Amsterdam gefusilleerd.