Hendrik Eeltjes was vanaf 1936 als kantoorbediende in dienst bij de Koninklijke Nederlandsche Stoomboot-Maatschappij in Amsterdam. Toen hij in januari 1943 werd aangewezen voor verplichte tewerkstelling in Duitsland, zag hij kans een baan te krijgen bij het Gewestelijk Arbeidsbureau, eerst op de afdeling Algemene Zaken, later op Personeelszaken. Al spoedig luisterde hij op kantoor – in de directiekamer, tijdens afwezigheid van de directeur (die eind 1942, na ontslag van de vorige, was vervangen door een NSB’er) – naar de Engelse zender, noteerde berichten en gaf deze door aan de OD. Tevens verstrekte hij de OD informatie uit inkomende/uitgaande post en telexberichten en over NSB’ers. Daarnaast vernietigde hij zeer veel anonieme brieven, waarin Nederlandse burgers verzochten anderen – buurtgenoten, collega’s of bekenden – op te roepen voor de arbeidsinzet. Ten slotte lichtte hij regelmatig adressen uit het GAB-archief en verstrekte hij stencils voor formulieren (waarmee het bijvoorbeeld mogelijk was onderduikers voor pas benoemde GAB-ambtenaren te laten doorgaan) en getypte/gestempelde ‘directie’-verklaringen voor vrijstellingen, te gebruiken bij persoonsrazzia’s of fietsenvorderingen. Alle acties waren bedoeld om arbeiders te helpen zich te onttrekken aan de arbeidsinzet en meer bewegingsvrijheid te verschaffen. Vijf dagen na de door het verzet gepleegde liquidatie van negen ‘foute’ GAB-ambtenaren werd Eeltjes gearresteerd en op 18 januari 1945 in Amsterdam gefusilleerd.