Willem van Dorsten woonde met zijn echtgenote in Amsterdam, waar hij als kapper werkzaam was. Had hij voor de oorlog al interesse voor het nationaal-socialisme, per 1 juni 1941 trad hij als lid toe tot de NSB (onder stamboeknummer 154884). Drie maanden later werd hij ook lid van de WA, de weerafdeling van de NSB, en abonnee van het weekblad De Zwarte Soldaat. In juni 1942 ging hij deel uitmaken van de Vrijwillige Hulppolitie. Medio juni 1943 zegde Van Dorsten zijn NSB- en WA-lidmaatschappen op en nam hij ontslag bij de Hulppolitie. In brieven aan de leiding gaf hij aan dat hij teleurgesteld was in de ontvangen orders en zich niet kon verenigen met de gevolgde politiek. Na twee weken aannemerswerk in Frankrijk, vier maanden gevangenschap in kamp Amersfoort, tewerkstelling in een gifgasfabriek in Ludwigshafen (Duitsland), vlucht en zeven maanden onderduik bij familie in Zwolle, kreeg hij eind 1944 contact met de groep-Paul, een van de gewapende groepen van de Persoonsbewijzencentrale. Op 5 januari 1945 deed Van Dorsten voor de eerste maal mee aan een illegale activiteit: de gewapende overval op Chocolade- en Suikerwarenfabriek Klene aan de Looiersgracht in Amsterdam. Na een vuurgevecht met gewaarschuwde Amsterdamse politiemannen werd hij gearresteerd, overgedragen aan de Sipo en de volgende dag gefusilleerd.