Chris/Kik Dobbinga was sergeant-telegrafist bij de Koninklijke Marine. Na de capitulatie in mei 1940 werd hij in augustus gedemobiliseerd en gelijktijdig – na een diensttijd van bijna 28 jaar (waarvan ruim zestien in Nederlands-Indië) – gepensioneerd. In september 1940 trouwde hij een ruim acht jaar jongere weduwe (werkzaam als verloskundige) met een vijfjarig dochtertje en ging met hen in Amsterdam-Noord aan Distelweg 3 (en later Kamperfoelieweg 67-hs) wonen. Eind april 1943 dook hij onder na een oproep voor terugkeer in Duitse krijgsgevangenschap te hebben ontvangen. Vanaf mei 1944 was hij – samen met enkele andere oud-marinemannen – ten behoeve van het AHK-OD en de illegale Groep 2000 als marconist verbonden aan Leidend Station-II van de OD-Radiodienst, welke radio-, zend- en ontvangpost was geïnstalleerd in een gehuurd gedeelte van het Oudeliedentehuis aan Nieuwe Herengracht 2 in Amsterdam. Van mei tot september 1944 werkte Dobbinga wekelijks mee aan het illegaal verzenden van gecodeerde telegrammen; na Dolle Dinsdag was hij dagelijks betrokken bij de activiteiten van LS-II. Na een inval in het pand op dinsdagavond 30 januari 1945 werd Dobbinga daar de volgende dag door postende Sipo-medewerkers gearresteerd. Op 14 april 1945 werd hij, na gevangenschap in het Oranjehotel in Scheveningen en het HvB-Weteringschans in Amsterdam, op de Amsteldijk gefusilleerd.