Adrianus A. van Doorn – vanaf 1924 in Amsterdam – woonde tijdens de oorlog aan 3e Oosterparkstraat 161-II en werkte als verpleger in het nabijgelegen Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. In mei 1943 voldeed hij – zoals ca. 25% van de ruim één miljoen houders van luistervergunningen die hiervoor in aanmerking kwamen – niet aan de oproep van de bezetter zijn radiotoestel in te leveren. Thuis bleef hij clandestien naar ‘Londen’ (de BBC en Radio Oranje) luisteren, noteerde de berichten en voorzag patiënten in het ziekenhuis van dit nieuws. Toen de stroomvoorziening aan burgers in oktober 1944 in Amsterdam werd gestopt, bracht hij zijn radio naar het ziekenhuis en zette daar zijn activiteiten voort. Daarnaast hield hij zich op kleine schaal bezig met het verspreiden van illegale blaadjes. In het laboratorium van patholoog-anatoom dr. J.C. Pompe in het OLVG bevond zich begin 1945 een zend- en ontvangapparaat van de Radiodienst van de RvV. Op 25 februari 1945 werden de zender en de marconist aangetroffen bij een inval door de Sipo en Ordnungspolizei. Diezelfde dag werd Van Doorn – in het bezit van een slagwapen – in het ziekenhuis gearresteerd en overgebracht naar het HvB aan de Weteringschans. Op 15 april 1945 werd hij in Wormerveer gefusilleerd.