Rudi Bloemgarten, van joodse afkomst, stelde zich eind 1940 als student medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam teweer tegen de ‘ambtsontheffing’ (in wezen: ontslag) van de joodse docenten. Vanaf augustus 1942 was hij betrokken bij het vervaardigen en verspreiden van het illegale blad Rattenkruid. Ook sloot hij zich aan bij de Groep 2000. Daarnaast verzorgde hij bonkaarten en vervalste hij persoonsbewijzen voor joodse en andere onderduikers. Op 2 februari 1943 wilde hij, naar aanleiding van de executie van tien gijzelaars in Bloemendaal, een aanslag plegen op de in 1941 tot procureur-generaal bij het Amsterdamse Gerechtshof benoemde NSB’er mr.dr. J. Feitsma. Bij de voordeur van Feitsma’s woning stond hij plotseling tegenover diens zoon, op wie hij schoot en die ernstig gewond raakte. Begin 1943 nam Bloemgarten in Amsterdam deel aan een spoorwegsabotage bij Sloterdijk, een brandstichting in een bioscooptheater aan het Rembrandtplein en de aanslag op het Bevolkingsregister. Op 8 april wist hij in Garderen aan arrestatie te ontkomen door een marechaussee neer te schieten. Vijf dagen later werd hij – inmiddels een vlucht naar Engeland voorbereidend – na verraad door een joodse V-Mann (informant van het Rotterdamse Bureau X) in Voorburg gearresteerd. Op 1 juli 1943 werd hij gefusilleerd. Zijn moeder, Bernardine Bloemgarten-Hertog, was een maand eerder in vernietigingskamp Sobibor om het leven gebracht.