Hans Bais begon in de herfst van 1940 zijn studie economie aan de Universiteit van Amsterdam, vormde met acht medestudenten een nieuw dispuut binnen het Amsterdamsch Studenten Corps (M.A.R.N.I.X. – Mepote Agauos Regnutai Nous Ischuroi Xiphei: Nooit wordt de fiere geest door bruut geweld gebroken) en was actief Nereus-lid. In maart–april 1943 nam hij deel aan studentenacties tegen het tekenen van de loyaliteitsverklaring. Op 21 december 1943 werd hij gearresteerd op verdenking van hulp aan joden, het illegaal in bezit hebben van een radiotoestel – die hij met buizen, lampen en condensatoren vervaardigde – en het verspreiden van nieuwsberichten. Na vijf maanden gevangenschap in het Oranjehotel in Scheveningen, werd hij op 22 mei 1944 vrijgelaten. In de winter van 1944–1945 was hij betrokken bij het verzamelen en distribueren van voedsel per bakfiets van pakhuizen naar BS-leden. Nadat op donderdagochtend 1 maart 1945 een transport geroosterde broden was onderschept, vond door de Sipo – zwarte handel vermoedend – een inval plaats in de woning van Bais en diens dispuutgenoot Th. van Gogh aan Weteringschans 137-boven. Iedereen die in de uren daarna het huis naderde, werd gearresteerd en ondervraagd. Aan het eind van de middag werden negen mannen naar het HvB-Weteringschans overgebracht en zeven vrouwen (enkelen van hen koerierster) naar de Amstelveenseweg. Op 8 maart 1945 werd Bais gefusilleerd.