Frans Beukman studeerde vanaf 1940 medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam. In april 1943 weigerde hij als student de door de bezetter geëiste loyaliteitsverklaring te tekenen. Gevolg gevend aan de oproep door Höhere SS- und Polizeiführer Rauter van 5 mei 1943, meldde hij zich op 6 mei bij de commandant van het Polizeisicherungsbereich Amsterdam. Op de avond van die dag werd hij, net als ca. 3200 anderen (ca. 600 volgden in de dagen daarna – in totaal ruim 40% van de mannelijke studenten), onder bewaking van Ordnungspolizei en Nederlandse politie per extra-trein van de NS naar concentratiekamp Ommen gebracht. Nadat hij hier korte tijd later een zenuwinzinking had gekregen, werd hij niet (zoals ruim 2900 studenten) eind mei tewerkgesteld in Duitsland, maar overgebracht naar psychiatrisch ziekenhuis Brinkgreven in Deventer. Later keerde hij, geestelijk nog verzwakt en ‘vergeten’ door de bezetter, terug naar Amsterdam. In augustus 1944 raakte Beukman – in het verzet bekend onder de naam F. Ballink – betrokken bij het illegale blad De Wegwijzer. Naast redactionele werkzaamheden hield hij zich bezig met de verspreiding van het blad. Tevens was hij lid van de OD en later van de BS in Amsterdam. Op 19 december 1944 werd hij thuis (Palestrinastraat 32-hs) door Nederlandse Sipo-leden gearresteerd en ingesloten in het HvB-Weteringschans. Op 8 maart 1945 werd hij in Amsterdam gefusilleerd.