Dick Buis – vanaf 1938 als beroepsmatroos gestationeerd in Vlissingen (wachtschip), Den Helder (‘Hr.Ms. Tromp’) en Amsterdam – keerde medio 1940, gedemobiliseerd, terug naar zijn ouderlijk huis in Hilversum. Na langere tijd bij de Nederlandse Seintoestellenfabriek te hebben gewerkt, trachtte hij in oktober 1943 via België en Frankrijk – in opdracht onderweg contactadressen zoekend voor neergekomen geallieerd vliegtuigpersoneel – naar Engeland uit te wijken. In Hendaye, vlakbij de Frans-Spaanse grens, werd hij gearresteerd. Na drie maanden gevangenschap in onder andere Biarritz, werd hij vrijgelaten en keerde hij, in maart 1944, ernstig ziek terug in Nederland. Na te zijn hersteld hield hij zich weer bezig met het zoeken van onderduikadressen voor en het verzorgen van geallieerde vliegers. Als lid van de BS-sabotageploeg Het Gooi werd hij op 8 september 1944 gearresteerd op beschuldiging van brandstichting in het Blaricumse Poemphuis, maar na een week weer vrijgelaten. Diezelfde maand loste hij wapens uit een schip in Eemnes. Ook werkte hij voor de voedselvoorziening en het NSF. In de vroege ochtend van 11 april 1945 werd Buis, na een wapendropping in de Eemnesser polder, op de Wakkerendijk in Eemnes bij een gewapend treffen met gealarmeerde Duitse militairen gewond aan een been. Kort hierna werd hij, zich schuil houdend in een boerenschuur, gevonden en gearresteerd. Enige uren later werd hij in Laren doodgeschoten.