Ton Bons (‘Ad’, ‘Alex’) werkte, na zijn gymnasiumtijd, vanaf begin 1940 als kantoorbediende bij de Artillerie-Inrichtingen in Zaandam en de Gemeentelijke Werkverruiming in zijn woonplaats Amsterdam. In mei 1941 werd hij aangesteld als correspondent bij het Rijksbureau voor Huiden en Leer. Na hier op 12 juli 1943 ontslag te hebben genomen wegens de dreiging van arbeidsinzet, dook hij onder in Friesland. Kort hierna sloot hij zich aan bij de LO en verleende hij op velerlei wijze hulp aan onderduikers, eerst in Friesland en later vanuit Heemse in Noordoost-Overijssel (onder andere als koerier tussen de LO-‘Beurs’ in Zwolle, Ommen en Hardenberg). Daarnaast hielp hij neergekomen geallieerde vliegers, door hen op te vangen (zoals in Ommen) en onder te brengen (bijvoorbeeld in Dalfsen), en was hij betrokken bij het organiseren van ‘losse’ KP’ers. Teruggekeerd in Amsterdam richtte hij in juli 1944 samen met zijn vader, Dirk Bons, KP Reintje de Vos op. Hij nam actief deel aan diverse overvallen op distributiekantoren en gemeentehuizen. Op 27 maart 1945 werd hij door de Sipo gearresteerd tijdens een verzetsbijeenkomst op het onderduikadres van het gezin Bons. Met hem werden ook zijn ouders, een nichtje en een aantal KP’ers gearresteerd. Op 11 april 1945 werd hij – samen met onder meer zijn vader – in Zijpe gefusilleerd.