Toon Broeckman verbleef in de jaren 1935–1939 met zijn vrouw vaak in Zuid-Frankrijk, waar hij door verkoop van schilderijen in hun levensonderhoud voorzag. In augustus 1939 werd hij als soldaat gemobiliseerd. Na de capitulatie begon hij in zijn woning in Blaricum en bij J. de Groot in Baarn voor het verzet ontvang- en zendinstallaties te bouwen. Vitale onderdelen voor de apparatuur haalde hij in Frankrijk op en smokkelde deze over de grens. In 1942 werd hij lid van de verzetsgroep CS-6. In dit verband pleegde hij samen met D. Remiëns in maart en mei 1943 sabotage aan de spoorlijn Bussum–Amersfoort. Daarnaast waren zij – zich voordoend als Sipo-mannen – ter verkrijging van levensmiddelen, kleding, geld en persoonsbewijzen, betrokken bij een aantal ‘huiszoekingen’ bij pro-Duitse inwoners in het Gooi. Eind juni 1943 werkte Broeckman mee aan de overval op een transport van distributiebescheiden in Lage Vuursche. Op dinsdagavond 29 juni had hij in hotel-restaurant Trier in Soestdijk een afspraak met een man uit Soest, die de ontmoeting echter aan de Sipo had doorgegeven. Toen Broeckman na een half uur vertrok en richting Utrecht fietste, werd hij door de Sipo – na eerst nog twee revolverschoten te hebben afgevuurd – gearresteerd. Op 30 september 1943 werd hij ter dood veroordeeld en de volgende dag gefusilleerd.