Jules Alkema woonde bij zijn ouders aan Kievitstraat 12 in Haarlem en ging in de loop van de oorlog als elektricien werken in de Centrale Werkplaats van de Nederlandse Spoorwegen. Op 17 september 1944 – die dag waren, in het kader van Market-Garden, de geallieerde luchtlandingen begonnen in een poging bruggen over onder meer de Maas (Grave), Waal (Nijmegen) en Rijn (Arnhem) te veroveren – werd het spoorwegpersoneel via de BBC en Radio Oranje door de Nederlandse regering opgeroepen over te gaan tot een algemene staking, teneinde het vijandelijke vervoer zoveel mogelijk te beletten. Net als zijn vader, een NS-machinist, legde Alkema zijn werk neer en dook hij onder in Haarlem. Na in het najaar van 1944 op een van zijn onderduikadressen in contact te zijn gekomen met leden van de KP/RvV Haarlem-Noord, was hij betrokken bij wapendroppings ten noorden van Haarlem. In de namiddag van 17 februari 1945 (anderhalve dag nadat vijf RvV’ers van de groep Van der Haas waren gearresteerd) werd Alkema – toevallig op bezoek bij zijn moeder, om die avond mee te eten – aangehouden door enkele ‘foute’ leden van het Velser politiekorps onder leiding van A. Kipp. Via het politiebureau in Velsen werd Alkema overgebracht naar het HvB-Weteringschans in Amsterdam en op 7 maart 1945 aan de Dreef in Haarlem gefusilleerd.